Archive for June 19th, 2009

Pairwise likelihood… bla bla… zzz!

Friday, June 19th, 2009

Evettt… Yaklasik 2 saat gecikmeli de olsa Persembe Yazilarina devam ediyoruz! Yok merak etmeyin.. Sel sadece Carsambayi etkiledi, ama zati ufak – tefek kacamaklara izin vermistik di mi? Vallahi anlatacaklarimi giris-gelisme-sonuc duzenine oturtmaya yada belli bir konuyu secip ona sadik kalmaya kendimi zorluyorum ama bu sefer canim hiiic istemiyor! Oylece sohbet edesim var bu aksam… Bir nevi monolog olacak ama, yorumlar kisminda bu monologu dialoga ceviririz biz! :)

Su gectigimiz haftaya bakiyorum da… 200 kusur sinav (hmm 200 x 10.58 pound… ayy pardon odak kaydi :D)… 2447 sayfalik bir hikaye… 3 tazecik model… 1 simulasyon programi… 1 vize basvuru hazirligi… 1 pasaport suresi uzatma seramonisi… 1 donem sonu doktora sureci ozeti sunumu… 2 gunluk seminer programi kosturmacasi… hmm saydikca uykumun agirligi artiyor, saniyorum burada pes edecegim! Ozetlemek gerekirse bayagi yogun bir haftaydi ama sagina-soluna bakinca gayet memnunum yorgunlugumdan! Cok buyuk bir kisminin nasil gectigini hatirlamiyorum ama gene de kendimden ve de haftadan cok memnunum.

En canli, en guzel anim da en stresli olacagimi dusundugum sunumumun oldugu kisma ait! Acikcasi LSE’yi gozumde daha soguk, inanilmaz akademik ortam cekismelerinin yasanacagi bir ortam olarak mi dusunmustum tam bilemiyorum ama bu kadar sicakkanli insanlarin olmasi beni cok sasirttigini soylemeliyim. Uzatmayayim da size sunumumu anlatayim… Hmm benim sunumum ilk gun yani carsamba gunu ogle yemeginden hemen sonraki sunum olarak ayarlanmisti. Ogle yemegi dedigimiz de sunumlarin yapildigi bolum kutuphanesinde sandwich, wrap ve meyve seklinde ayakustu yapilan bir olaydi. Tabii semineri duzenleyen sevgili Pauline Hocamin gozunden benim yemeklere dokunmadigim kacmadi.. Biraz sorgulayinca beni… Dedim ki cok stresliyim, simdi yiyemem… Tabi bunu dememle etrafimdaki doktora arkadaslarimin “ooo ne o bizim uzerimize mi kusacaksin” , falan esprilerine maruz kalmam bir oldu! Tabii uzerime gelen bazi arkadaslari, fazla sansinizi zorlamayin, kusmak icin birseyler yememe gerek yok tehditleri ile savusturmayi basardim. Hm sunumum acikcasi bekledigimden iyi gecti. Ses tonum-durusum bayagi begenilmis ama en cok mimiklerim insanlari eglendirmis! Konusmam da gayet sempatik bulunmus… Ozellikle konusmamin bir yerinde, kullandigim metotlarin uzerinden gecerken, istemdisi yaptigim kaslarimi hafifce kaldirip, alt dudagimi buzerek soyledigim “Umarim seneye de sonuc ve yorumlarimi da sunabilirim” demem bircok hocanin gulmesine sebep oldu… Konusmanin sonun da yaptigim beceriksiz referans hareketimde en arka siradaki hocalarimi ve doktora arkadaslarimi gulme krizine soktu diyebilirim. Acikcasi, hafif bilincli yaptigim saskin tavirlarim bendeki sempatiklik katsayisini arttirmis gosteriyor. Ayrica sunumun en onemli kismi, diger doktora arkadaslarimla kaynasmami sagladi.. Bir yerden sonra Ingilizcem icin endiselenmeyi birakip, sacma sapan konusmama devam edebildim. Herkes de gayet ilgili idi bana…

Hatta oyle ki bu aksam seminer cikisindan sonra bir grup doktora ogrencisi ve bir iki hoca, okulun icindeki bir puba bira icmeye gittik. Hmm sanirim bundan sonraki “Musluman Turk” anlayisini bayagi esnetmis gozukuyorum. Tadini cikara cikara ictigim 2 pin Guinness’ten sonra kimse “anaaaa alkol icmiyonuz siz di mi yasak yani…” deme luksu yok bana! Zira uzunca bir sure nasil oldu da bunca zaman farkedilmedim, o biraz konusuldu… Ben de bildigim birkac ninja taktigi oldugundan falan bahsettim. Sonra bolumdeki cogunluk doktora arkadaslarimin evli-10 senelik beraber yasama-neredeyse baba olma gibi iliski duzeyleriyle ilgili bilgileriyle soke oldum. Vallahi hicbiri bendeki “loser” doktora ogrencisi karakterine uymuyor… Hmm yasca gene ortamin en kucugu oldugum ortaya cikti ki… Alisik oldugum bir durum oldugu icin gayet kucuk kardes rolume hemen uydum. Bu sene dersine asistanlik yaptigim hocayla da konustuk, benden cok memnunmus… beraber birseyler yapmaya devam edecegiz gibi… hayirlisi…

Vee en son olarak da… Ev arkadasim uzun suredir bogustugu kara bulutlarindan sonra biraz olsun gun yuzu gorebildi! Isyerinde uzun zamandir uzerinde calistigi terfiyi sonunda aldi… Saniyorum kendinden, herseyden ve de herkes de memnun olma durumum bundan da kaynaklaniyor olabilir.

Hmm simdilik bu yaziyi burada birakiyorum. Saniyorum 2. bir raundu olacak bu yazinin yarin! Persembeyi bu sefer Cumaya da bagladik artik… Sorun etmezsiniz diye dusunuyorum. :)