When I wake up, yeah I know I’m gonna beee…

deniz

Hayat çoğu zaman bize karşı çok acımasız değil mi? Yazıya başlamak için çok zor bir soru seçtim galiba. Daha doğru sormak gerekirse bu soruyu: Hayat hep bize daha acımasız değil mi? Bir sürü engeller, bir sürü zorluklar ve imkansızlıklar… Bir de hepsi bir arada, kocaman bir paket halinde! En zoru kendi işimiz… En imkansızı kendi aşkımız… En uzak hep biz…

Ne büyük bir yalan bu oysa… Bu gece ilkbahar sıcaklığında bir film anlattı bunu bana! “Benny & Joon”… romantik, sıcacık, sevgi dolu bir film… Mükemmel oyunculuğuyla Johnny Depp gene işbaşında (merak etmeyin sırf başrol oyuncusundan dolayı övmüyorum filmi :)), ayrıca Mary Stuart Masterson, Aidan Quinn ve Julian Moore da oyunculuklarıyla şapka çıkartıyor. Filmin bir başka dikkat çekici yanı ise sinemanın ilk bebek adımlarından sayılan sessiz sinemaya yaptığı göndermeleri… Depp’in Charlie Chaplin ve Buster Keaton’a göz kırptığı sahneler eminim dudaklarınıza kocaman gülümsemeler oturtacaktır.

BENNY & JOON Poster

BENNY & JOON Poster

Tabii ki bu filmden bahsetme sebebim mükemmel oyunculuk ya da verdiği sinemasal zevk değil, gece gece bana sordurduğu sorular oldu. Neden biz de hep kendimizi Benny gibi hayatta köşeye sıkıştırmak isteriz kendimiz? Neden aşkların en imkansızı bizim sanırız? Bir deliyi sevmek daha zor değil midir? Neden Sam gibi sahip çıkmayız duygularımıza ve korkusuzca sevmeyiz? Ve neden deliliğimizi gizlemeye calışır ve normal gözükmek için yorarız kendimizi?

Bir de filmin eglenceli bir şarkısı vardır ki tahminen hepiniz biliyorsunuz: Proclaimers – I’m gonna be…

But I would walk 500 miles

And I would walk 500 more

Just to be the man who walked 5,000 miles

To fall down at your door”

deniz nin son yazdıkları

6 Responses to “When I wake up, yeah I know I’m gonna beee…”

  1. musa Musa Says:

    Ne güzelmiş sabah sabah böyle uyanınca taptaze yazılar görmek.. korkunç haberleri okumaktansa güne içimi ısıtan cümleleri okuyarak başlamak :)

    Öncelikle yazmaya başladığın için teşekkür ediyorum sana..

    Sonra da öyle zor sorular sormuşsun ki.. ben böylesi Neden li ve Keşke li sorular sormaya başladığım zaman Sezen şarkılarına sığınmışımdır;

    “Çekmeye Raziyim Kaprislerini
    Istersen Zincire Vur Ellerimi
    Ne Olur Birtanem Anla Halimi
    Ben Hala Deliyim Hala Sevdali”

  2. ipek neşe ipek neşe Says:

    Cunku kim ne derse desin dunya hep bizim etrafimizda donuyor. Ben eskiden gercekten boyle dusunuyordum. Hayat bana cok acimasiz davraniyor diyordum. Simdi de pek farkli dusunmesem de aslinda icten ice oyle olmadiginin farkindayim heralde. Oyle olmasa hayatta kalmayi secmezdim, secmezdik. Hayat hic kimseye adil davranmiyor. Adil olsa hayat olmazdi. En imkansiz benim askim, en uzak benim yolum, en cok benim hocam kafayi yemis:P (bak bu dogru ama:)). Cunku o dunyanin merkezinde ben varim. Yine de guzel be, en azindan dusup kalkip sonra yine dusup sonra yine kalkmaya calistigimiz bir hayatimiz var, etrafimizda bunun az ya da cok farkinda olan birileri var..

  3. ipek neşe ipek neşe Says:

    Haa bi de ben su gune kadar hic saklamadim, biliyorum deliyim, ve bundan coook da mutluyum!!

  4. musa Musa Says:

    Ben mi yanlış okuyorum, ipek az önce (az buçuk) deli olduğunu kabul mu etti yoksa? 😛

  5. ipek neşe ipek neşe Says:

    yaa hqyret bi sey kardisim, ne var yani ne var, suc mu?!!

  6. deniz deniz Says:

    Aman kim deli degil ki zati!!! Hepimizi birbirimize deliliklerimiz sevdirdi, ayni deliliklerimiz de korkuttu bizi. Demek ki bizler de Sam kadar cesuruz ki butun bu deliliklerimize ragmen beraber, birbirimize sarilmis duruyoruz bu hayatta!!! :)