Yol Arkadaşım

musa

Senaryosuna Çağan Irmak dokunuşu değmiş bir televizyon dizisi, kimimiz çok, kimimiz az, kimimiz de hiç sevmiyoruz belki..

Bir de sloganı var dizinin; Değişen Hayatların hikayesi!

Öylesine anlam yüklü ki bu cümle… ilk bakışta farkedilmiyor… izledikçe anlam kazanıyor, güzelleşiyor.

Hayat durmuyor.. devam ediyor.. devam ettikçe değişiyor… değişiyoruz. Her gördüğümüzün izi kalıyor bizde, her duygumuzun, her anımızın dokunuşu siniyor ruhumuza. Ne önceki gün gibi kalıyoruz, daha öncekiler resimlerde kalıyor… biz değişiyoruz hayatla birlikte.

Öyle kolay değil ama değişmek.. daha doğrusu birlikte değişmek! Asıl zor olan da bu bana göre; en çok sevdiklerini değişirken izlemek.

Kah adımları sıklaştırmak gerekiyor, kah tamamen durup elini tutup yerden kaldırmak gerekiyor. Bazen de peşinden koşmak gerekiyor… hergün ödememiz gereken ağır bir bedel bu; kimi zaman deli gibi yorucu, kimi zaman da doyulmaz keyifli.

Yol arkadaşı olmak için önce sevmek gerekiyor, ama gerçekten sevmek.. sahtesinden, vakit geçirmeliğinden değil… adam gibi sevmek gerekiyor!

Sonra da değişirken yanında olmak gerekiyor, sürekli yanında olamasan bile olmaya çalışmak, bunun için emek ve zaman harcamak gerekiyor.

En çok da paylaşmak gerekiyor; o az zamanı doldurmak, çoğaltmak gerekiyor… hüzünle, sevinçle, talihle, kör talihle…

Akıntıya karşı yüzmekten vazgeçmek gerekiyor.. o’nun da değiştiğini kabul edip hergün biraz daha iyi anlamaya çalışmak, o’nun hem eski o, hem de yeni o olduğunu gözlerinin içine bakıp kabul etmek gerekiyor.

Aynı anda hem yanında dueup, hemen arkasında gözden kaçırmadan beklemek, hem de özgür bırakmak gerekiyor.

Yol arkadaşı olabilmek için sürekli değişen hayata ayak uydurmak gerekiyor.

musa nin son yazdıkları

4 Responses to “Yol Arkadaşım”

  1. musa Musa Says:

    Kimse birşey yazmayınca, bu sayfanın boş kalmasına gönlüm razı olmadı.
    Bir süredir aklımda olan yazıyı (biraz makaslayarak) buraya taşıdım ve “perde” dedim.

  2. deniz deniz Says:

    Hmm, sitemli bir yazi gibime geldi buuuu!!! Yok ama sitemimiz buradakilere degil…

    Ben bilirim Yol Arkadasi olmak buyuk sorumluluk gerektirir. Lazim olur diye sampuani bol bol tasimayi gerektirir, saci uzun saskinlar icin sac kurutma makinesi tasimayi gerektirir, mangal yakmayi bilmeyi gerektirir, mangali kurmayi bilmeyi gerektirir, gittigi uzak diyarlardan gelince herkesi birlestirmeyi gerektirir, en kotu gunde de en iyi gunde de hep birlikte durmayi gerektirir, gerektirir de gerektirir… Ama bu sayilanlar ve sayilmasi gerektigi halde unutulan aksiyonlar gereklilikten degil icinden geldigi icin yapilmayi gerektirir. Hmm amma cok gereklilik oldu!!!

    Velhasil, uzun lafin kisasi, yol arkadasi demek omur boyu birlikte olmak demek… Degisimi de gelisimi de gerilemeyi de birlikte goguslemek demek!!! Di mi ama!!!! Canimmm yol arkadaslarimmmm… :)

  3. ipek neşe ipek neşe Says:

    Kesinlikle di!! Seviyom be sizi, mucckkk…

  4. musa musa Says:

    sitemli değil.. kaç zamandır içimde olan bir yazı.. son 2 senenin kırgınlıkları parça parça çıkıyor işte böyle.. bir süredir bunun gibi konuları kaleme almıyordum.. artık yeniden başladım, iyi bir durum bu benim için, zamanla da devamı gelecek mhtemelen, ama bu sayfada olmayabilir.. kusura bakmayın: malum benim ilgi göstermem gereken başka bir blog um daha var.

    Kapadokya… unutmak mümkün mü?
    Üçhisar daki resmimizi hatırlıyorsunuz değil mi? polar ve eşortman içerisinde biz 4 kişi.. şıkır şıkır birde 6 numaramız vardı… o resimi bulmam lazım.

    deniz kızımızın ilaveleride çok yerinde olmuş, ellerin dert görmesin… katlanların “di” sesi çıkartanların dilleride görmesin.